Nooit bedacht verleden
Hoor asjeblieft de noodkreten
Die ik nooit echt heb geschreeuwd
Hoor dan toch de tranen die vallen
Voor jou
Ik heb nooit echt de woorden gevonden
Om de pijn uit te drukken
Om nooit meer terug te keren -
Verleden, vergeet me
Laat me leven, asjeblieft
Laat me dan toch met rust
Het is al zo lang verdwenen
Kom niet bij me terug
**Vergeten handen, vergeten gedachten**
**Creeëren dat wat nooit bedacht werd**
**Hoogachtend, uw nooit gekende schrijfster**
Reacties op dit gedicht
| l33n: | Maandag, oktober 17, 2005 16:04 |
| het verleden verdwijnt nooit, maar je kunt het wel negeren en proberen een geweldig leven te leiden... egt super mooi gedichtje meis... hoogachtend, marleen |
|
| - Suus -: | Zondag, oktober 16, 2005 18:47 |
| Whow, rakend geschreven liefs, Suus |
|
| Mathilde: | Zondag, oktober 16, 2005 16:52 |
| verstillend... kus, mathilde |
|
| Chispa: | Zondag, oktober 16, 2005 16:30 |
| mooi.... hoogachtend, chispa |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Suzanne. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||