op het wit van papier
op het wit van papier
ik schreeuwde
naar anderen
de stilte die
in me zat
die aan me vrat
zonder geluid te geven
een strijd van
dood of leven tot
ik schrijven ging
agressie verving
die constant
in me woonde
toen zijn woorden
gegroeid zonder
zicht op het wit
van papier, hebben
ze hun kleuren gebloeid
uit de stilte van hier
wil melker
18/10/2005
Reacties op dit gedicht
| Willemijn V.: | Dinsdag, oktober 18, 2005 11:34 |
| Zucht...wat een schitterend exemplaar weer! Liefs, Willemijn |
|
| hiljaa: | Dinsdag, oktober 18, 2005 10:27 |
| boeiend! knufliefs--hiljaa-- |
|
| remie: | Dinsdag, oktober 18, 2005 09:28 |
| mooi...liefs Remie | |
| switi lobi: | Dinsdag, oktober 18, 2005 09:08 |
| Iedre dag weer.... geniet ik meer... liefsliefs...kus....switi lobi |
|
| psych: | Dinsdag, oktober 18, 2005 09:03 |
| heerlijk ondanks de eenzaamheid liefs..elze |
|
| Lia : | Dinsdag, oktober 18, 2005 07:27 |
| ik kan wel ff herrie maken hoor... knuff.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 18 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||