verlaten
opgesloten voel ik me
zo eenzaam en verlaten
zo stil, zo leeg, alleen
niemand om mee te praten
buiten is het warm en druk
vol kwebbelende mensen
genietend van het mooie weer
wat hebben zij te wensen?
wat weten zij wat leegte is
zo pijlloos en zo diep
hoe had ik kunnen denken
dat het met ons zo afliep?
ik weet niet wat je denkt of doet
of wat je plannen zijn
maar dat je mij hebt laten staan
doet diep van binnen pijn
ik wil dat niet laten weten
niemand heeft daar wat aan
dus trek ik een vrolijk gezicht
en probeer gewoon door te gaan
maar soms is het zo moeilijk
omdat je niet bij me bent
ach, mischien over een tijdje
dat zelfs dat ook went
zo eenzaam en verlaten
zo stil, zo leeg, alleen
niemand om mee te praten
buiten is het warm en druk
vol kwebbelende mensen
genietend van het mooie weer
wat hebben zij te wensen?
wat weten zij wat leegte is
zo pijlloos en zo diep
hoe had ik kunnen denken
dat het met ons zo afliep?
ik weet niet wat je denkt of doet
of wat je plannen zijn
maar dat je mij hebt laten staan
doet diep van binnen pijn
ik wil dat niet laten weten
niemand heeft daar wat aan
dus trek ik een vrolijk gezicht
en probeer gewoon door te gaan
maar soms is het zo moeilijk
omdat je niet bij me bent
ach, mischien over een tijdje
dat zelfs dat ook went
Reacties op dit gedicht
| *tears*: | Donderdag, oktober 20, 2005 15:36 |
| moeilijk is dat he?! velen van ons hebben dat megemaakt, just be yourself!! | |
| caroline leeuwerck: | Woensdag, oktober 19, 2005 15:42 |
| ik begrijp wat je voelt want zo voel ik me ook men hart is leeg en men hoofd zit vol zorgen k voel me zo alleen en verloren triest en heel eenzaam? liefs xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: heleen thur | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 19 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||