Druk met jou
Ik was zo druk met jou
zag mezelf niet meer staan
te druk met jou
vergat m'n eigen bestaan
Ik hield zoveel van jou
zei het je keer op keer
maar houden van jou
haalde mij alleen maar neer
Ik ging door, bleef voor ons vechten
vocht voor waar ik zo in geloofde
Het enige dat ik me wenste
was al dat wat jij mij beloofde
Ik ging helemaal voor ons
en gaf mezelf helemaal aan jou
ging helemaal voor ons
waarom was jij niet trouw?
Ik hield zoveel van jou
zei het je telkens weer
maar dat houden van jou
deed mij zoveel zeer
Ik ging door, bleef voor ons vechten
met dat grote bord voor m'n kop
Tot de realiteit me wakker schudde
ik zag in; de koek was op!
Reacties op dit gedicht
| GBAS: | Vrijdag, november 25, 2005 22:26 |
| leuk! lekker realistisch en idd herkenbaar. |
|
| Spinningpoessie: | Donderdag, oktober 20, 2005 14:58 |
| super geschreven...erg herkenbaar...eens ben je leeg en is het genoeg geweest... xxx |
|
| Niniki: | Donderdag, oktober 20, 2005 11:06 |
| Dat is soms ook moeilijk om toe te geven aan jezelf, al weet je diep in je hart wel dat het over is. Knuffie Nini |
|
| MizzTeaQ: | Donderdag, oktober 20, 2005 09:35 |
| Heel herkenbaar , mooi geschreven! Liefs , |
|
| switi lobi: | Donderdag, oktober 20, 2005 09:29 |
| Heeee, wat ben je lekker op dreef lieverd, je gedichten worden steeds sterker! Heel mooi weer......liefsliefs...dikke kus...switi lobi | |
| sunset: | Donderdag, oktober 20, 2005 08:59 |
| Liefde maakt - en soms gelukkig maar tijdelijk - inderdaad blind. Treffend verwoord. Liefs en sterkte, sunset |
|
