strak langs de vloer
strak langs de vloer
dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven
vergaard ook met vlijt
breuken tot scherven vervallen
krassen zijn er altijd
onze ruimte is klein
het draaien doet pijn
dans je mijn scherven nog fijn
wil melker
20/10/2005
Reacties op dit gedicht
| Mathilde: | Donderdag, oktober 20, 2005 20:59 |
| of: hoe pijnlijk liefde soms is... schitterbaar! kus, mathilde |
|
| hiljaa: | Donderdag, oktober 20, 2005 20:20 |
| weer graag gelezen!! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Niniki: | Donderdag, oktober 20, 2005 11:09 |
| Mooi verwoord, hoe kwetsbaar een mens ook kan zijn. Knuffie Nini |
|
| switi lobi: | Donderdag, oktober 20, 2005 10:33 |
| Zo teergevoelig...pijnlijk mooi....liefsliefs..switi lobi | |
| sunset: | Donderdag, oktober 20, 2005 08:42 |
| Zo breekbaar het voelen, de pijn. Maar ook zo teder de liefde. Prachtig jouw poëzie wil. Liefs, sunset |
|
| psych: | Donderdag, oktober 20, 2005 08:05 |
| weer graag gelezen laifs,,elze |
|
| Lia : | Donderdag, oktober 20, 2005 07:48 |
| sjee.....hoeveel pleisters moet ik meenemen? | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||