mijn zegen
op een zondagmiddag
rustig en alleen
keek ik door mijn raam
zag hoe jij daar verscheen
we lachen, en we huilen.
we praten, en we gillen.
soms vindt ik je een kreng
maar ik zou niet anders willen.
ik sluit je in men armen.
en zeg zacht tegen jouw.
ik kan op je bouwen.
en schat ik hou van jou!
ik omhels je nog een keer
en in men hoofd klinkt nu
al doek je nog zo'n zeer
Sans toi je suis perdu!
rustig en alleen
keek ik door mijn raam
zag hoe jij daar verscheen
we lachen, en we huilen.
we praten, en we gillen.
soms vindt ik je een kreng
maar ik zou niet anders willen.
ik sluit je in men armen.
en zeg zacht tegen jouw.
ik kan op je bouwen.
en schat ik hou van jou!
ik omhels je nog een keer
en in men hoofd klinkt nu
al doek je nog zo'n zeer
Sans toi je suis perdu!
Reacties op dit gedicht
| black death: | Zaterdag, oktober 22, 2005 16:38 |
| heej meiss, whahah eindige in het frans ;-) even me woordenboek pakken hoor whahaha heel mooi geschreven =) xxx black death |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Juniper | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 22 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||