dromen
verdriet
verdriet staat diep in mijn ogen
ik kan ze haast niet meer drogen
vele tranen rollen neer
door die nachtmerries telkens weer
het is alweer diep in de nacht
ik hoor te slapen
maar kan de moed niet bijeen rapen
hoe word ik wakker
weer met een schreeuw
weer met veel gesnik
totaal overstuur
dit kan zo niet langer
ik word banger en banger
morgen ga ik naar de kerk
en vraag even godswerk
hij moet de dader voor me vinden
en hem voor altijd vastbinden
hem de dromen geven van angst en beven
en mij me leven terug gaan geven
het leven van toen
zonder pijn en verdriet
het leven
waar ik dan weer van geniet
ow god help me hierdoor heen
want ik kan het echt niet meer alleen
petronella
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Maandag, oktober 24, 2005 13:33 |
| Sterkte....liefsliefs, switi lobi | |
| Dirk Hermans: | Maandag, oktober 24, 2005 07:12 |
| heel goed verwoordt liefs Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: petronella | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||