het gordijn sloot de tijd
het gordijn sloot de tijd
ik zag ze acteren
het leven bewegen
lachen beheerst
verdriet zonder tranen
voelen geleerd
spraken gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers die trachten
hun spel te verstoppen
in kortzichtige realiteit
als acteurs droegen mensen
hun scherven de ingang weer uit
wil melker
24/10/2005
Reacties op dit gedicht
| psych: | Dinsdag, oktober 25, 2005 18:35 |
| echt goed Wil laifs,,, |
|
| hiljaa: | Maandag, oktober 24, 2005 19:10 |
| enorm mooi dit! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Klaes: | Maandag, oktober 24, 2005 18:45 |
| een pracht weer Wil Groet/Klaes |
|
| Lia : | Maandag, oktober 24, 2005 18:16 |
| this is poëtry... nice.. | |
| Don Gallo: | Maandag, oktober 24, 2005 17:13 |
| mooi geschreven hoor. | |
| Don Gallo: | Maandag, oktober 24, 2005 17:13 |
| mooi geschreven hoor. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||