(Lr) Zoete wereld
Zoete wereld
Bergen verzetten met forse kracht
om te ontkomen aan de woeste rivier
waar leven geruisloos eindigen zal,
je verloren ziel in het diepe valt
en bittere tranen je achtervolgen.
Bij het afbakenen van lichaam en geest
ontstaat de magie des hemels;
vaar richting de lonkende sterrenpracht
verstopt achter een donker wolkendek;
bewandel het schip en leef de hoop.
Het overkomt je, gevoel vol beweging
een stem uit het verleden roept
langzaam kabbel je hoger en hoger
op naar een mysterieus hoogtepunt
naar een zoete wereld van geluk.
Reacties op dit gedicht
| Annemieke van der Ven: | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:52 |
| Mooi... X Annemieke |
|
| Raira (Ria): | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:47 |
| je gedichten beginnen steeds mooier te worden echt heel erg goed deze mijn complimenten en succes liefs Ria |
|
| Renate-td-: | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:39 |
| Super Bengel ! succes :) liefs, Renate |
|
| m@rcel: | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:36 |
| prachtig geschreven heel mooi slaap lekker m@rcel |
|
| Green eyes: | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:20 |
| Zeer mooie woorden, succes, liefs |
|
| ana (stacia): | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:19 |
| Voor de wedstrijd dus ... het ziet er niet goed uit voor de anderen. liefs ana |
|
| wijnand.: | Dinsdag, oktober 25, 2005 00:15 |
| krijg steeds meer bewondering voor je Prachtig |
|
