Een goede moeder en grootmoeder:
Een goede moeder en grootmoeder
is als de -zon-,
zij -straalt- onophoudend haar
rijke gaven uit,
niet altijd direkt voelbaar
of waarneembaar.
Zij is -ons- kostbaarste bezit,
't liefste wezen,
dikwijls de fijnste toevlucht.
Haar -echte- waarde
begrijpen we pas het ogenblik
dat ze ons -verlaat-.
is als de -zon-,
zij -straalt- onophoudend haar
rijke gaven uit,
niet altijd direkt voelbaar
of waarneembaar.
Zij is -ons- kostbaarste bezit,
't liefste wezen,
dikwijls de fijnste toevlucht.
Haar -echte- waarde
begrijpen we pas het ogenblik
dat ze ons -verlaat-.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Woensdag, oktober 10, 2001 02:59 |
| Je gedicht is ook wel een aansporing om dat moment een beetje voor te zijn. Maar zelfs als ik dat probeer, heb je gelijk. |
|
| Jacobs Ivan: | Dinsdag, oktober 09, 2001 14:36 |
| Pure waarheid! | |
Over dit gedicht
| Auteur: astaire | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2001 | ||
| Thema's: | ||