een stemmetje
in het midden van mijn verdriet
is er een stemmetje dat zegt om weer jezelf te worden
weer dat hoopje verlangen bijeen te pakken
en terug het positieve in de dingen te zien
om je geliefde te beminnen
en het beste uit jezelf voorbrengen
een beetje tijd nemen voor jezelf
en terug genieten van de goeie dingen
je terug goed te voelen bij de mensen
weer goed te zijn uit de grond van je hart
een beetje temidden van mijn hart
zegt het stemmetje heel hard
hijs je hoofd recht en werk
stilletjes aan jezelf
zachtjes aan een beetje sterker worden
want te snel is ook niet goed
een beetje leven van dag tot dag
is er een stemmetje dat zegt om weer jezelf te worden
weer dat hoopje verlangen bijeen te pakken
en terug het positieve in de dingen te zien
om je geliefde te beminnen
en het beste uit jezelf voorbrengen
een beetje tijd nemen voor jezelf
en terug genieten van de goeie dingen
je terug goed te voelen bij de mensen
weer goed te zijn uit de grond van je hart
een beetje temidden van mijn hart
zegt het stemmetje heel hard
hijs je hoofd recht en werk
stilletjes aan jezelf
zachtjes aan een beetje sterker worden
want te snel is ook niet goed
een beetje leven van dag tot dag
Reacties op dit gedicht
| Anneke v/d Wel: | Maandag, november 14, 2005 22:39 |
| Heel mooi passievol,hoopvol geschreven! Mooie bemoediging :D Liefs Anneke |
|
| switi lobi: | Zaterdag, november 05, 2005 16:13 |
| Heerlijk, hoopvol en krachtig! Liefsliefs....switi lobi | |
Over dit gedicht
| Auteur: tweaks | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 05 november 2005 | ||
| Thema's: | ||