Ik zat laatst in de bus, naast mij een lege plek
paar haltes verder stapte er een gehandicapte vrouw in.
Achter mij hoorde ik een groep jongeren lachen,
haar voor de gek houden, noemden haar 'gek'.
Ik betrapte mezelf erop dat ik hoopte
dat ze niet naast mij zou gaan zitten
wilde me niet ongemakkelijk voelen
tegenover dat groepje jongeren
bang dat ze zouden gaan lachen en vitten.
Meteen vroeg ik mezelf af;
"ben ik dit, altijd zo overgevoelig,
maar als het erop aankomt zo krom?"
Ik schaamde me voor mezelf
voelde me nog stommer dan stom.
Die mevrouw met haar onschuldige gezicht,
het liefst had ik gezellige met haar geconvenseerd.
Maar in mijn onzekerheid liet ik me leiden
door een stel tekort komende jongeren
die nooit over normen en waarden is geleerd.
Als ik er nu aan terug denk
voel ik me nog rot van binnen
het is m'n geweten dat aan me knaagt.
Nee, ik hoop niet op begrip
ik heb er zelf om gevraagd.
Wel hoop ik op begrip voor haar
voor haar gevoelens, voor haar lot
want als je niet aan het ideaalbeeld voldoet
weten we daar soms niet mee om te gaan
en zijn we snel hard en reageren we bot.
Lieve mevrouw, al verdien ik het niet,
vergeef mij m'n afwendende blik.
Laat ze maar denken 'die is gek'
maar dan wel met betrekking op mij,
want u bent 10 keer meer mens dan ik.
| m@rcel: | Maandag, november 07, 2005 23:49 |
| wat ontzettend mooi open en eerlijk gedicht ik maak een hele diepe buiging voor jouw, om dit te durven schrijven en het te plaatsen. chapaeu Liefs m@rcel |
|
| chocaatje: | Maandag, november 07, 2005 21:50 |
| Heel eerlijk!!! Je hebt wel waarde anders voelde je je nu niet rot. Liefs mieke |
|
| Hans Winter: | Maandag, november 07, 2005 21:48 |
| de volgende keer ben je even weer bang, maar beter voorbereid, kies je wel partij, voel je je vrij. groetje, hans |
|
| vivika: | Maandag, november 07, 2005 20:52 |
| ik sluit me aan bij de rest. en een aplausje van mij voor jou. Mooi geschreven liefs | |
| moonwoman: | Maandag, november 07, 2005 20:20 |
| heel oprecht geschreven,fijn dat je dat zo recht kunt zetten wat voor je gevoel krom was. lieve groeten |
|
| vislijn: | Maandag, november 07, 2005 20:08 |
| geweldig.. en gedurft.. ik weet zeker dat het vergeven is.. ik ben trots op dichters zoals jij.. op mensen die hun ware gevoel durven te omschrijven.. echt heel mooi geschreven.. deze ga ik bewaren.. de echte gevoelens koesteren liefs |
|
| switi lobi: | Maandag, november 07, 2005 20:02 |
| Door dit te schrijven, zó eerlijk en recht uit je hart heb je, je schuld wel vereffend vind ik. Het getuigt van heel veel eerlijke zelfreflectie en moed om dit te schrijven én te plaatsen ook! Petje af en diepe buiging voor jou, wat ben ik toch blij met je! En trots........kus....liefsliefs, switi lobi | |
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: bieke | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2005 | ||
| Thema's: | ||