de zoon der zonden
de zoon der zonden
baart beheersing
als zijn vuist onthalsd
tot een hand
reikend voor het eerst
om vergeving vragend
de zoon der zonden
mijdt elk contact
met wat aards is, want
geruggegraat met hartzeer
om wat vergankelijk is
wint de traan het van z’n lach
de zoon der zonden
in uw en mijn herinnering
van verleden lang geleden
kust u als het donker wordt
en legt u, in de stilte en op tijd
wel te rusten…
Reacties op dit gedicht
| Zilke: | Zaterdag, december 03, 2005 18:48 |
| 'als zijn vuist onthalsd tot een hand' .... super super super heel mooi einde ook enneh...net papa?? :) cool, das geweldig! proficiat!! en veel succes ;) |
|
| de nifter: | Woensdag, november 09, 2005 07:46 |
| hee, gaat dit over oorlam? | |
| Alter_Ego: | Dinsdag, november 08, 2005 23:49 |
| apart idee... daar denken we even over na truste AE |
|
| Martine Gieze: | Dinsdag, november 08, 2005 13:27 |
| heel bijzonder... mooi/sterk verwoord!! liefs,Mart |
|
| switi lobi: | Dinsdag, november 08, 2005 13:02 |
| Stil gelezen....heel mooi, liefsliefs....switi lobi | |
| Mathilde: | Dinsdag, november 08, 2005 12:18 |
| en dat is dan leven zoals het zich voordoet... prachtig! liefs, mathilde |
|
| sunset: | Dinsdag, november 08, 2005 10:04 |
| Prachig jouw verwoording van jouw voel, jouw verlangen. Chapeau. Liefs, sunset |
|
| Elze: | Dinsdag, november 08, 2005 09:42 |
| heel mooi gr,,elze |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Het Gejefte | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 08 november 2005 | ||
| Thema's: | ||