Zo vaak heb ik in mijn bed liggen dromen..
Om iemand te vinden die van me houd..
Om iemand zoals jou tegen te komen..
Een jongen waarvan ik zoveel van hield.. waar ik alles voor deed..
Een jongen die ik zou missen als hij niet bij me was..
een liefde..waar ik alles even voor vergeet..
na al die tijd dat ik heb liggen huilen en hopen..
na al die tijd dat ik gevraagd heb die pijn weg te halen..
kwam jij mijn leven binnen lopen..
De pijn van eenzaamheid was weggegaan.
Ik voelde me niet meer alleen..
Maar de pijn voor liefde bleef toch bestaan..
Ook al hield ik van je meer dan alles wat ik me kan bedenken..
Jij hield niet van mij..
Jij kon mij de liefde die ik nodig had niet schenken..
Maar toch wil je dat ik bij je ben en toch wil je iedere keer nog afspreken..
En zolang ik maar bij je was vond ik het goed..
Ook al moest ik iedere keer weer opnieuw mijn hart breken.
Nu ben ik op het punt dat ik eigenlijk moet zeggen Ik kan zo niet door..
Ik wil je voor mezelf hebben of helemaal niet..
Ik kap er mee.. of ik ga er helemaal voor..
Maar ik kan het nog steeds niet..ik kan je niet laten gaan..
Ik wil dat je bij me blijft..
Ik wil niet alleen blijven staan..
Maar voordat ik zo’n beslissing wil maken zou ik een nacht met jou willen zijn..
Een nacht dat zo speciaal is..
Zonder verdriet of pijn..
Een nacht dat een betekenis krijgt .. de speciale nacht.
Laten zien aan elkaar wat we waard zijn..
Een nacht.. waar ik al zo lang op wacht..
Samen.. met niemand anders om ons heen..
Alleen wij met ze tweetjes..
Een nacht.. met jou alleen!