eigen schuld
Eigen schuld,
Niet geluisterd,
Niet gezien.
Doof voor de realiteit.
Blind voor de waarheid.
En nu?
Het moment is aangebroken,
Het moment waar ik al zolang op gewacht heb.
Nu zit je aan de grond.
Nu probeer je je hoofd boven water te houden.
Eigen schuld.
Je weet niet meer wat je moet doen.
Je ziet het niet meer zitten.
Nu kom je terug,
Met tranen en een gebogen hoofd.
Zijn je tranen echt?
Is mijn echte vader terug?
Ik weet het niet.
Ik ben teleurgesteld en gekwetst.
Ik wantrouw je.
De tijd zal het leren.
We zullen het zien.
1 ding weet ik wel:
Het is je eigen schuld!
Niet geluisterd,
Niet gezien.
Doof voor de realiteit.
Blind voor de waarheid.
En nu?
Het moment is aangebroken,
Het moment waar ik al zolang op gewacht heb.
Nu zit je aan de grond.
Nu probeer je je hoofd boven water te houden.
Eigen schuld.
Je weet niet meer wat je moet doen.
Je ziet het niet meer zitten.
Nu kom je terug,
Met tranen en een gebogen hoofd.
Zijn je tranen echt?
Is mijn echte vader terug?
Ik weet het niet.
Ik ben teleurgesteld en gekwetst.
Ik wantrouw je.
De tijd zal het leren.
We zullen het zien.
1 ding weet ik wel:
Het is je eigen schuld!
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: deesje | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 10 november 2005 | ||
| Thema's: | ||