verdriet
Elke nacht huil ik mezelf in slaap,
ik ben bang om mijn ogen te sluiten,
bang dat ik alles weer zie.
Hoe moet het nu verder,
leven in angst,
leven met verdriet.
Soms is het houdbaar,
maar soms wordt de druk me te zwaar,
waarom zoveel pijnlijke gebeurtenissen,
in zo\'n kleine wereld.
Zwaantje
ik ben bang om mijn ogen te sluiten,
bang dat ik alles weer zie.
Hoe moet het nu verder,
leven in angst,
leven met verdriet.
Soms is het houdbaar,
maar soms wordt de druk me te zwaar,
waarom zoveel pijnlijke gebeurtenissen,
in zo\'n kleine wereld.
Zwaantje
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: zwaantje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 24 november 2005 | ||
| Thema's: | ||