Eenzaamheid is nooit een vreemde ge
Liefde heeft mij
tot nu toe weinig gebracht
misschien heb ik er
altijd wel te veel van verwacht
maar ik zal bekennen...
Het alleen oud worden
vrees ik het meest
al is eenzaamheid nooit
een vreemde voor me geweest
De liefde heeft mij vaak
proberen te onthalen
maar heeft mij tot nu toe
alleen maar laten falen
In plaats van warm
is het hier alleen maar koud
en ben ik zelf de enige
aan wie mijn hart is toevertrouwd
en ik zal bekennen...
Voor de buitenwereld
verberg ik al m'n pijn
maar zodra ik alleen ben
durf ik mezelf te zijn
De liefde heeft al vaak
mijn kant opgekeken
maar lijkt mij steeds opnieuw
te willen breken
Reacties op dit gedicht
| *Emms*: | Donderdag, december 01, 2005 09:50 |
| Ja t komt goed.! | |
| kimW: | Dinsdag, november 29, 2005 22:50 |
| komt goed... en als het niet met liefde vóór jouw is, is het de liefde ín jezelf wel... x |
|
| Lia : | Dinsdag, november 29, 2005 06:20 |
| Hoi hoi... ik heb je gezien op een foto... de liefde komt heus wel op jouw pad... je moet er niet naar zoeken.. het komt echt vanzelf.... knuffie... van een brabantse tante... hihi.. LI@ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 28 november 2005 | ||
| Thema's: | ||