Vallende sterren..
Laat ons nog eenmaal samenzijn
Neem me mee naar buiten, -
voor het laatst - en laat me
nog eenmaal de glans in
je heldere ogen zien
Kijk eens naar het nacht'lijk blauw
Zie ons nou staan, hier in de vrieskou
Waarin ik niets voel dan jouw hand
Die troostend zacht mijn pols streelt
Ik zie alleen wat niet bestaat
Ik teken sterrenbeelden voor jou
Laat ze nu en dan eens vallen,
Zeg: verdwijn maar in het niets,
mijn geliefde licht in het donker
Niets zeggen, liefste, anders
Komt je wens niet uit
Dat weet je toch?
Reacties op dit gedicht
| l33n: | Donderdag, december 08, 2005 17:28 |
| sterren zijn mooi. net als de liefde die je voor iemand kunt voelen.. xxx leen |
|
| Elizabethh: | Woensdag, december 07, 2005 12:51 |
| Mooi gevoellig gedicht. | |
| *engeltje: | Woensdag, november 30, 2005 17:19 |
| prachtig! | |
| ReechunboowchPrinsesElfjah: | Woensdag, november 30, 2005 16:45 |
| wow... ik krijg er rillingen van.. mooi! echt waar.. kus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Suzanne. | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 30 november 2005 | ||
| Thema's: | ||