...leeg...
Ik schrijf
maar het blad blijft leeg
ik sta stil
terwijl ik toch beweeg
ik ga dood
terwijl het leven verder gaat
ik hoor niets
maar er is wel lawaai op straat
ik kijk naar mezelf
maar zie niemand staan
ik voel de pijn
langzaam uit m'n lichaam gaan
ik voel de angst
maar kan er niet over praten
er zijn veel mensen
toch voel ik mij alleen gelaten
ik kan lachen,
zingen, blij zijn
maar mijn echte ik
kan toch niet vrij zijn
ik voel even
niet meer hoet het is
omdat ik het warme gevoel
van leven mis
leeg...
maar het blad blijft leeg
ik sta stil
terwijl ik toch beweeg
ik ga dood
terwijl het leven verder gaat
ik hoor niets
maar er is wel lawaai op straat
ik kijk naar mezelf
maar zie niemand staan
ik voel de pijn
langzaam uit m'n lichaam gaan
ik voel de angst
maar kan er niet over praten
er zijn veel mensen
toch voel ik mij alleen gelaten
ik kan lachen,
zingen, blij zijn
maar mijn echte ik
kan toch niet vrij zijn
ik voel even
niet meer hoet het is
omdat ik het warme gevoel
van leven mis
leeg...
Reacties op dit gedicht
| happy_in_love: | Vrijdag, oktober 06, 2006 21:26 |
| krijg koude rillingen op mijn rug en heel mij lichaam trilt bij het lezen van dit ik hoop dat het nu veranderd is ik hou van je xxx |
|
| drrrrt: | Vrijdag, december 02, 2005 01:17 |
| wauw.. mooi geschreven.. ik heriner me dat gevoel.. sterkte knuf jackie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: me_and_myself | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 01 december 2005 | ||
| Thema's: | ||