Goden sterven (misschien) niet
Uitdagende hoonlach, schalkse knipoog
Hebben messen getrokken, schade berokkend,
Aan dierbaren die deelden in de brokken.
Bloedband die ouders ons hebben gegeven
Werd zonder pardon in twee stukken gehakt
Broederschap bijna door het ijs gezakt.
Maar nood en pijn kunnen inzicht brengen
Doen aandacht weer naar behoren richten
Daarom besloot ik toch weer te dichten.
Tenzij jullie allen dit willen veranderen
Uit angst voor mijn zout op jullie wonden
Spreek, en Thor wordt weer ingebonden.
Reacties op dit gedicht
| Hemelse Kus: | Donderdag, december 08, 2005 08:33 |
| Het zou saai zijn in de hemel hemels kusje |
|
| pramodah: | Woensdag, december 07, 2005 21:30 |
| erfde dus :p | |
| pramodah: | Woensdag, december 07, 2005 21:28 |
| er was maar 1 thor en dat was mijn vader van wie ik de donderhamer mjolnir herfde :p |
|
| scientist: | Woensdag, december 07, 2005 20:50 |
| En nu wil je zeker en vast dat ik smeek om verder te dichten? Zolang je geen domme dingen uithaalt is het goed. ps: rijm in strofe twee is wat geforceerd. Groeten |
|
Over dit gedicht
| Auteur: thor | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 07 december 2005 | ||
| Thema's: | ||