jou ogen...
wanneer jij glimlacht
dan zie ik het verlangen
jou ogen rood
van de eenzame tranen
die je achter je masker verbergt
jou bleke gezicht dat me aanstaart
in jou angstige blik
voel ik het verlangen
de pijn van lijdende jaren
de confrontatie met jou
mijn zielige spiegelverwant
elke keer opnieuw is het een marteling
om jou zo te zien
een eeuwigheid geleden
jou verlegen lach
is stilletjes van het toneel verschenen
dan zie ik het verlangen
jou ogen rood
van de eenzame tranen
die je achter je masker verbergt
jou bleke gezicht dat me aanstaart
in jou angstige blik
voel ik het verlangen
de pijn van lijdende jaren
de confrontatie met jou
mijn zielige spiegelverwant
elke keer opnieuw is het een marteling
om jou zo te zien
een eeuwigheid geleden
jou verlegen lach
is stilletjes van het toneel verschenen
Reacties op dit gedicht
| GLMB: | Donderdag, december 08, 2005 14:39 |
| Sterkte, liefs, GLMB Ps; jouW lach, jouW ogen, als het iets van iemand, dan altijd een w achter jou! |
|
| astrid krijbolder: | Donderdag, december 08, 2005 14:26 |
| ja meis, de spiegel spreekt de waarheid, sterkte en kop op, liefs astrid | |
Over dit gedicht
| Auteur: RedRose. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2005 | ||
| Thema's: | ||