winterslaap
Winterslaap
Op weg naar Ragnarok en het visioen
van Jormungands schelle schaterlach
was ik domweg uit het oog verloren
wat aardse liefde met een god vermag.
Wat een blindheid dat heldendood
me sterker aanzoog dan het leven,
een ijdele illusie van rust dat zelfs
aan Odin nimmer werd gegeven.
Als ik ga, weet dat op mijn lippen
je hemelse kus nog immer gloeit,
de belofte dat in je winterslaap
warme genegenheid immer bloeit.
Reacties op dit gedicht
| wijnand.: | Woensdag, december 14, 2005 18:23 |
| prachtig | |
| pramodah: | Woensdag, december 14, 2005 16:59 |
| Ja zo lees ik ze graag, en de rijm schrikt mij niet af, al de grootste dichtersschreven in rijm.:p | |
| Hemelse Kus: | Woensdag, december 14, 2005 12:56 |
| de tinteling zal overwinteren... ik kom weer als de zon weer schijnen gaat en de aarde verwarmt, hemels kusjes |
|
| Nemesis: | Woensdag, december 14, 2005 10:36 |
Mooi beschreven, al wekt de rijm lichtelijk mijn afkeer. Het onderwerp - origineel en pakkend, dat zeker. |
|
| hiljaa: | Woensdag, december 14, 2005 10:17 |
| hiljaa: | Woensdag, december 14, 2005 10:17 |
| mijn zoon zal blij zijn met dit gedicht deze heet namelijk Odin !!!!! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: thor | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 december 2005 | ||
| Thema's: | ||