(I.M)
Huil maar niet tranen
verdriet sterft weg
kleuren doe ik
tussen donker en licht
En het koren werd gebroken
opgeborgen in een kist
het stof dat je naam bevatten
werd weggeveegd
Ik schrei me naar de hemel
met handen gevouwen bij de kaars
rood liep door de aderen
van een geschreven woord
Vertederend was je
iets van fluweel
dat lag op de binnenkant
van mijn hand
De sterren aan de hemel
lieten me nog eenmaal lezen
het boek
Die ik dicht had geslagen
toen je fluisterde je laatste woord
Reacties op dit gedicht
| lisa21: | Donderdag, december 15, 2005 14:34 |
| super mooi geschreven liefs lisa |
|
| Renate-td-: | Donderdag, december 15, 2005 12:30 |
| Ontroerend teder deze.. zoveel gevoel.. liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 15 december 2005 | ||
| Thema's: | ||