ik..
ik weet het niet meer..
tranen stromen..
zoeken zich een baan..
ergens naar een ander bestaan..
tranen..
veeg men tranen aan men mouw..
tover weer die lach op men gezicht..
een lach die iedereen kent..
zo vrolijk..
zeggen ze dan..
maar de pijn, het verdriet, het gemis..
tdoet allemaal zo'n pijn
nu ben ik alleen
de tranen kunnen hun vrije loop..
niemand die me hoort..
niemand die me stoort..
met medelijden krijg ik jou niet terug..
al zou ik graag eens door je haar willen gaan
een kus op je voorhoofd drukken..
je handje vasthouden..
al was het maar je tranen horen..
even..
1 seconde..
tranen..
ze komen weer..
ze willen eruit..
lijkt wel of men hartje huilt..
ik kan niet ophouden..
leg men hoofd op de tafel...
val in slaap
even later word ik wakker..
gedroogde tranen..
ik doe water over mijn gezicht..
niemand kan nu zien dat ik heb gehuild..
ik ga naar buiten..
ik steek de straat over..
ik wandel het park in..
ik zet me op een bankje..
en denk na..
en zonder ik het besef..
komen de tranen weer..
een lieve jongen komt naast me zitten...
en vraagt me waarom ik huil..
ik praat
al het verdriet..
al de pijn...
de jongen neemt me vast..
en troost me..
en fluisterd zachtjes in men oor...
het komt wel weer goed..
ik voel me veilig..
ik vraag me af of dit goed is...
zal ik dit aankunnen?
jou even vergeten..
.......