Ach, waar het ooit meer was dan dit
Was het liefde – vloog het zachtjes door mijn huid
De zandstormen naast mijn kaartspel verloochend
En de tranen verward in de lucht gebracht
Waar het nooit meer was dan dit
Was het haat – en gras het groeide over planten
Mijn haren op een kussen gevangen in het stof
En verdween ik tussen de klokkende tijden
Waar het ooit meer was dan dit
Was ik het – het dralen van de linten achter je
De sneeuwstormen in het oogwit van mijn handen
En de schreeuw die ik terugvond in de nacht
Waar het nooit meer was dan dit
Mijn lief – het is verdwenen