Angst
angst
hij stond verslagen
moederziel alleen
tranen op zijn wangen
vuistjes gebald
de muur als enige vriend
hij zag ze spelen
samen lachen
maar hij zweeg
durfde niet te vragen
de hoon en spot
het eeuwige plagen
zo moeilijk te verdragen
ogen zagen
de groep kwam nader
angst klopte in zijn hart
zijn ziel gilde
het stikken was nabij
handen trilden
zou het komen
ging het nu gebeuren
een hand
een knipoog
een glimlach
de vraag
wil je mee doen
verademing
lucht
los uit duik vlucht
kracht
uit nimmer verwacht
***Wim****
Reacties op dit gedicht
| nighthawk: | Dinsdag, februari 14, 2006 19:45 |
| ik ben onder de indruk mijn complimenten, dat lukt lang niet ieder |
|
| keiko: | Zaterdag, december 17, 2005 20:56 |
| mooi intens geschreven voelbare angst.. liefs van Anita.. |
|
| scientist: | Zaterdag, december 17, 2005 20:54 |
| Hoopvol einde van een gedicht dat de zorgen die ik koester voor mijn zoontje, die "anders" is, perfect verwoordt. Groeten |
|
| Nietje: | Zaterdag, december 17, 2005 19:40 |
| Rillingen over mijn rug Bij het lezen van dit gedicht Herinneringen vormen een weg terug Bij herinnering wat in verleden ligt door schrijven gevoel doorgeven het gevoel vertalen in woord Dat is jou op het lijf geschreven Dat is iets wat velen bekoort _ Het blijft een genot om jouw gedichten te lezen! take care, Nietje |
|
| Will Hanssen: | Zaterdag, december 17, 2005 19:11 |
| Ook deze vind ik erg mooi. Liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Black Lord |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 17 december 2005 | ||
| Thema's: | ||