Dwaalde in gezichten
dwaalde in gezichten
dwaalde in gezichten
ogen die me misten
zag strakke monden
die woorden sisten
omdat ze alles wisten
een hand die streelde
ik vond de aandacht fijn
zij had dat in de gaten
wilde me verlaten
alleen kon ik niet zijn
ik zag haar vlinder in
een gouden vlucht
de walging is gebleven
ik poetste vuil en
rook de rotte lucht
wil melker
18/12/2005
Reacties op dit gedicht
| J.H. Vergne: | Dinsdag, december 20, 2005 18:37 |
| je maakt mooie gedichten met diepere gedachten mooi ik hou hier van . groetjes |
|
| mamsiemomo: | Maandag, december 19, 2005 22:27 |
| heftig,.... maar mooi geschreven! | |
| ~MeLoDy~: | Maandag, december 19, 2005 21:52 |
| mooi begin... rare eind :) gr. MeLoDy |
|
| Nienke15: | Maandag, december 19, 2005 17:59 |
| Mooi.. Liefss, Nienke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 19 december 2005 | ||
| Thema's: | ||