Niemand die mij kan begrijpen
niemand die dit begrijpen kan
de pijn die ik voel
de verdriet wat ze me hebben aan gedaan

Altijd lopen met een brede glimlach
maar diep van binnen vol met verdriet
altijd zo aardig en gek doen
want ik wil mensen niet zoveel pijn geven

ik heb mensen om me heen
die om mijn geven
die ik niet kwijt wil
of pijn wil doen

de pijn wat ik voel
kan niemand begrijpen
de herhinnering die steeds weer komen
kan niemand begrijpen
die onzekerheid die ik heb
kan niemand begrijpen

Maar me hele leven ga ik al door
met een opgezette glimlach
want vragen ze te veel
dit wil ik voor mezelf houden
maar ik ga kapot van binnen

ohw..ik verlang zo naar de rust
en dat kan niemand begrijpen
doe zo mij best dat het niemand te weten komt
ik doe zo mij best dat ik dit geheim houd tot het tijd is

Elke dag weer een strijd
tussen ik en ik

Waarom kunnen ze me gewoon niet laten gaan
Hun zijn de enige die me hier houden..

ik verlang zo naar de rust