Geluk
Stil ligt hij naast me,
zijn mooie jongenshoofd dicht tegen de mijne aangeschoven.
Mijn handen glijden zacht over zijn huid.
ik kus zijn ogen en wangen,neus en mond.
Word op zijn adem mee gevoerd,En door zijn jeugt ontroert.
Ik voel de warmte tussen ons stromen.zijn armen glijden langzaam om mij heen. De klanken van zijn woorden.hij houd van mij.En ik van hem..samen dromen wij verder.. ik voel geluk!
zijn mooie jongenshoofd dicht tegen de mijne aangeschoven.
Mijn handen glijden zacht over zijn huid.
ik kus zijn ogen en wangen,neus en mond.
Word op zijn adem mee gevoerd,En door zijn jeugt ontroert.
Ik voel de warmte tussen ons stromen.zijn armen glijden langzaam om mij heen. De klanken van zijn woorden.hij houd van mij.En ik van hem..samen dromen wij verder.. ik voel geluk!
Reacties op dit gedicht
| eitje11: | Vrijdag, februari 27, 2004 20:25 |
| mooi.. | |
| Albrecht Paul: | Donderdag, oktober 25, 2001 17:16 |
| Dit is zacht-zalig geformuleerd. "Door zijn (haar) jeugd ontroerd" zie je eigenlijk alleen maar als er een groot leeftijdsverschil is. Je kunt het discreter houden: 'door zijn onbeholpenheid ontroerd' of zo. Lief - geeft een fijn gevoel. Cheveux blonds, cheveux blancs... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Tamara sabina | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 25 oktober 2001 | ||
| Thema's: | ||