al dagen huil ik...
al dagen huil ik..
ik weet niet waarom..
ik moet gewoon huilen..
soms ben ik even stil..
maar dan..
komen de tranen weer
ze blijven stromen..
houdt dit verdriet ooit op?
zal ik ooit kunnen stoppen met huilen?
zal ik ooit..
zal ik ooit geen verdriet meer hebben?
zal ik ooit geen pijn meer voelen?
zal ik ooit..
al dagen huil ik..
alleen maar..
gewoon huilen...
ook al wil ik praten..
ik kan het niet..
dan huil ik weer..
niemand hoeft mijn verdriet,
mijn tranen..
mijn gehuil zien..
niemand..
weet welk meisje..
achter die glimlach schuilt..
ik.. ik schuil achter een glimlach..
niemand kent mijn ware ik..
vol pijn, verdriet, angst,..
angst..
om alweer gekwetst te worden..
alweer huil ik...
Reacties op dit gedicht
| ~*Woepiej*~: | Donderdag, december 29, 2005 21:45 |
| Niet huilen.. Er zijn zoveel mooiere dingen :) Echt.. Je moet alleen je ogen daar ook voor proberen te openen. ! |
|
| Sabien23: | Donderdag, december 29, 2005 21:22 |
| Heel mooi en heel erg herkenbaar. Sterkte meis......het raakt me. Liefs Sabien |
|
| *Sjaaant!: | Donderdag, december 29, 2005 21:00 |
| Meis.. ik herken het zo.. Maar probeer je ware ik te tonen.. Het zal zeker moeilijk zijn, maar uiteindelijk is het veel makkelijker.. Try it girl! (Ik praat wel zo makkelijk, maar moet het zelf ook maar eerst eens gaan doen..) Liefs, Sjant |
|
Over dit gedicht
| Auteur: RedRose. | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 29 december 2005 | ||
| Thema's: | ||