JE ADEM SLAAT DE WERELD AAN
je adem slaat de wereld aan
je kwijnt in helderheid
je ogen fletser, als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
en ritselen de stilte
vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend wolkendek
vergiet zich ruisend als je kijkt
wil melker
27/10/2001
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 27 oktober 2001 | ||
| Thema's: | ||