wanneer ik stil voor mij...
wanneer ik stil voor mij
zit uit te staren
lijkt mijn leven èèn droom
lopen de tranen over mijn wangen
ze smaken zuur
dan denk ik aan mooie uren
toen onze vriendschap mocht bestaan
nu worden we gescheiden
gescheiden van elkaar
maar eens...zullen wij weer bij elkaar zijn
wanneer ik stil voor mij
tuur naar de verte
weet ik...eens ontwaak ik
en lijkt alles een nare droom
ik wil met jou alles delen
liefde,geluk verdriet
ik kijk in de verte
zie ginds ver een klein lichtje
dat mij ooit verlost van alle pijn
Reacties op dit gedicht
| L!@: | Dinsdag, januari 03, 2006 19:43 |
| hoop doet leven... liefs, L!@ |
|
| hiljaa: | Dinsdag, januari 03, 2006 19:18 |
| waar is dat lichtje !!!!hou het goed in het oog! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Dreamsearcher.nl: | Dinsdag, januari 03, 2006 14:04 |
| Weet dat dat lichtje in de verte altijd zal blijven branden! | |
| m@rcel: | Dinsdag, januari 03, 2006 13:24 |
| prachtig geschreven heel mooi Liefs m@rcel |
|
| Niniki: | Dinsdag, januari 03, 2006 11:45 |
| Mooi verwoord! De beste wensen! Knuffie Nini |
|
| *jessica*: | Dinsdag, januari 03, 2006 10:02 |
| heel mooi... blijf hopen... liefss |
|
| sunset: | Dinsdag, januari 03, 2006 10:00 |
| Ondanks het pijnvolle, toch een hopend einde. Liefs en warme knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 03 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||