wie niet kaatst
wie niet kaatst
de vaste club
speelt weer
de bal snel rond
want wie niet kaatst heeft
nooit iets te verwachten
in woorden klinkt
de lach en vlot de humor
verstomd als nieuwe spelers
penetreren een vreemde eend
wordt de gebeten hond
ze zien de mensen niet
lijken te groeien in hun
aangeprate ego en trippen
vaak op andermans verdriet
beleven poëzie alleen maar zo
nodig uit om ook eens
mee te doen door op andere
dan eigen acties te ageren
geef hen de kans het spel
ook zelf eens goed te kunnen leren
wil melker
11/01/2006
Reacties op dit gedicht
| Niniki: | Woensdag, januari 11, 2006 11:19 |
| Wat zijn mensen toch typische wezens, als ze met een vertrouwd clubje bij elkaar zijn. Knuffie Nini |
|
| nachtegaal: | Woensdag, januari 11, 2006 10:09 |
angst om het nieuwe maakt altijd eenzaam en wie de regels aan zijn laars lapt, is ofwel goed bezig of goed gek... dat zal nadien pas blijken. maar springen in het onbekende donker vraagt moed en durf, t zijn de echte helden die dat doen zonder omzien grtz van vogel |
|
| wil melker: | Woensdag, januari 11, 2006 09:26 |
| verstomd=verstomt groet.. wil |
|
| poky: | Woensdag, januari 11, 2006 07:33 |
| heel mooi neergezet,om even bij stil te staan,poky | |
| darkside: | Woensdag, januari 11, 2006 07:32 |
| helemaal gelijk in liefs darkside |
|
| darkside: | Woensdag, januari 11, 2006 07:31 |
| hoi | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 11 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||