Kil
Kil
Vergeet mijn roepen
Luister niet naar
IJselijk geschreeuw
Probeer mij niet te voelen
Want het hagelt ijs en sneeuw
Zo grauw en grijs
En ieder schuilt
En wacht
Toch zelf op beter weer
Nu in de dag
Kijk ik wel om
En zie in kilte
Jagen
Ontelbaren die, ik word boos
Aan zich zelf moeten denken
Om hun geluk te vinden
Straks in de nacht
Begint de jacht
Die ik niet wil beleven
Laat me maar even
Reacties op dit gedicht
| chocaatje: | Donderdag, januari 12, 2006 10:07 |
| Maar niet te lang hoor. En beter weer komt wel.Verder weet je wel hoe ik er over denk.Liefs mieke |
|
| vivika: | Woensdag, januari 11, 2006 19:34 |
| ik voel je pijnscheuten tot hier...kon ik er maar wat aan doen...knap geschreven | |
| m@rcel: | Woensdag, januari 11, 2006 18:36 |
| schreeuw het maar uit hoor Bert... mooi geschreven Knuff m@rcel |
|
| Sifra.K: | Woensdag, januari 11, 2006 18:06 |
| Mooi.. herkenbaar.. Liefs, Sifra |
|
| mamsiemomo: | Woensdag, januari 11, 2006 17:48 |
| Neem je tijd..... in- en intriest geschreven.... Als je wilt schreeuwen,... feel free.... Liefs, Mo | |
| L!@: | Woensdag, januari 11, 2006 16:19 |
| soms even laten...yep.. x L!@ |
|
| Mathilde: | Woensdag, januari 11, 2006 16:18 |
| pijnlijk mooi, dit. liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: L.Bert |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 11 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||