Mijn pantsers over groot
Jij liefste mijn die mij geleerd
het nevelend wolken over huid
en mij geopend als het naakte
dat ik ben; ik huil verkeerd
nog altijd veel te diep, te luid
Jouw leven heelt mijn pijn
streelt schrik voor liefde dood
in stil aanvaarden van wat mij bezeert
als kind te vroeg gestorven in venijn
draag ik soms pantsers nu ik groot
Mijn lief ik vraag je te vergeven
mijn grenzen die soms moeilijk te hanteren
ik ben niet enkel passionele lust of bed
al kan ik beiden volop leven
ook ik mag groeiend leren.
**********
sunset 12-01-2006
**********
| arie: | Donderdag, januari 12, 2006 19:39 |
| Een waardige spiegel tover je ons in oogstrelend lerende woorden Liefs, Arie |
|
| psychin: | Donderdag, januari 12, 2006 10:52 |
| mooi weer deze Laifs lia |
|
| remie: | Donderdag, januari 12, 2006 09:27 |
| nu even een sunset zonder passie...is dat zo?...liefs Remie | |
| elze: | Donderdag, januari 12, 2006 09:23 |
| machtig dit laifs,,elze |
|
| switi lobi: | Donderdag, januari 12, 2006 09:13 |
| Ik sluit me bij Innerchild en Hiljaa aan, Ik vind het ook een heel eerlijk en menselijk gedicht............. Heerlijk mens, ik wens je een fijne dag! Liefsliefs, dikke kus......switi lobi |
|
| hiljaa: | Donderdag, januari 12, 2006 09:00 |
| net als innerchild zegt! prachtig! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Innerchild: | Donderdag, januari 12, 2006 08:53 |
| Mag ik bij deze even 'overdenktijd' vragen ? Ik vind dit bijzonder rakend geschreven. Ik lees hier een Sunset die zich even van een andere kant laat zien en dat is erg mooi ! Liefs, Innerchild |
|
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 12 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||