Je stem dwaalt door de nacht
en zoekt een gewillig oor
ze doorklieft de zwarte duisternis
en stoot in een keer door
naar mijn hongerige ziel
waar je woorden emoties zaaien
ik maak ze nat met mijn tranen en
bescherm ze tegen stormen die waaien

Ontkiemende gevoelens
ze groeien uit tot liefde en kracht
dit is wat ik graag hebben wil
waarop ik al zolang wacht
ik koester ze met mijn eigen licht
dat opbloeit in mijn hart
terwijl mijn hand de jouwe zoekt
onze vingers in elkaar verward

Een sprankje hoop
belooft zoveel
aan mijn hongerige hart
het lijkt alsof
jouw gevoel voor mij
elke voorstelling tart
dat dit geluk, dat nu ontluikt
zo laat in onze zomer verschijnt
geluk voor ons zal brengen
zal zorgen dat jouw en mijn zon weer schijnt