OMDAT IK SLECHTS JE SCHADUW ZAG
omdat ik slechts je schaduw zag
ik praatte met je
dacht je handen
in een wij-gebaar
je lichaam in begrijpen
maar je ogen spraken
van mijn falen
het niet verstaan van
tekens die jij gaf
je draaide om me heen
en weg, ik zag je rug
mijn woorden kwamen
onverrichter zake terug
je kon me niet begrijpen
omdat ik slechts je schaduw zag.
ik sprak met jou, maar dacht,
je steeds een andere vrouw
wil melker
1/11/2001
Reacties op dit gedicht
| Albrecht Paul: | Woensdag, oktober 31, 2001 14:15 |
| 'Je draaide om me heen om uit de voeten maken mijn woorden keerden onverrichter zake' want 'za kutte rug' vind ik niks en 'zake trug' nog erger, als je het zo leest. |
|
| Danielle...: | Woensdag, oktober 31, 2001 10:43 |
| mooi hoor... waar haal je het toch altijd vandaan... | |
| catharina: | Woensdag, oktober 31, 2001 10:37 |
| je reikt naar dromen die vervliegen in een mist,als beelden zo verschillen ..wie heeft zich dan vergist? prachtig omschreven Wil zoals altijd..... liefs cathje |
|
| Zeeroosje: | Woensdag, oktober 31, 2001 09:42 |
| Wil, je gedicht spreekt alsof je schuldgevoelens heb? of had je iets anders verwacht van die vrouw? Mooi verwoord zoals altijd. Veel liefs Roosje | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2001 | ||
| Thema's: | ||