Maak me blij
Nog bedankt waarvoor weet je het niet
voor de trap tegen de schenen
het neersteken van mijn vriendin
het leven is als zwart op wit
En je droomt niet wanneer ik jank
de riem strakker om de nek trekt
als een hondje door de straten loopt
en bij iedere struik de been oplicht
Mag ik mijn terrotorium afbakenen
of is het verboden
zout ligt er op de hand
die wonden draagt van een verleden
Reacties op dit gedicht
| L.Bert: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:46 |
| Mooi gedicht, maar waarmee jou nu blij maken? | |
| t badeendje: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:42 |
| prachtig geschreven | |
| switi lobi: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:42 |
| Héél sterk geschreven! Liefsliefs...switi lobi | |
| Jeffry: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:31 |
| moet kunnen...zijn gevoelens. |
|
| Fata Morgana: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:28 |
| Eigenlijk vind ik het hondsmooi, maar dat is een rare term, hoop dat je begrijpt wat ik bedoel, poot want likken wordt er al genoeg gedaan, Fata. | |
| wijnand.: | Dinsdag, januari 17, 2006 00:28 |
| misschien luguber maar dat moet kunnen | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||