De donkere tunnel
Scherven krassen in men lichaam
Dit is zeker geen illusie neem het van me aan
Ik bescherm me tegen mezelf maar men lichaam bied geen weerstand
Ik val met men nek op de badrand
Ik beland in een donkere tunnel,op het einde is er licht
Hier heeft mijn pijn zijn leven lang voor gezwicht
Ik voel me angstig maar er is geen weg meer terug
De echo van men sten weerkaatst achter men rug
Nu kan ik niet meer denken
Want mijn gedachten blijven achter
Weg van mij
Ze kunnen niets verkeerd meer aanrichten
geen moment meer van pijn..
Dit is zeker geen illusie neem het van me aan
Ik bescherm me tegen mezelf maar men lichaam bied geen weerstand
Ik val met men nek op de badrand
Ik beland in een donkere tunnel,op het einde is er licht
Hier heeft mijn pijn zijn leven lang voor gezwicht
Ik voel me angstig maar er is geen weg meer terug
De echo van men sten weerkaatst achter men rug
Nu kan ik niet meer denken
Want mijn gedachten blijven achter
Weg van mij
Ze kunnen niets verkeerd meer aanrichten
geen moment meer van pijn..
Reacties op dit gedicht
| Sirena: | Zaterdag, januari 21, 2006 23:00 |
| Zolang je je gedachten ontvlucht, kan je niet genezen. Praat er met iemand over. Je bent niet alleen in deze situatie ! Sterkte. Liefs, Sirena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Karliennn | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||