Dood !
Dood !
Tranen van verdriet,
door die tranen zie je me ogen niet.
De tranen komen door mijn pijn,
die pijn komt door me zelf te zijn.
Het lijkt wel of ik niks goed doe.
En dan denk ik bij me zelf fuck you.
En roep ik me maatje er weer bij.
En ik laat hem bij mij zijn.
Heel dichtbij.
Hij raakt me huid.
En ik schreeuw luid,
ik doe niks goed en wil hier weg,
er is maar 1 weg om me verdriet te laten verdwijnen
dat is de weg naar de dood !
ik snij me pols door en ja hoor heb me weg bereikt ik ben DOOD !
17;48 // Maandag // 23;o1;20o6
Tranen van verdriet,
door die tranen zie je me ogen niet.
De tranen komen door mijn pijn,
die pijn komt door me zelf te zijn.
Het lijkt wel of ik niks goed doe.
En dan denk ik bij me zelf fuck you.
En roep ik me maatje er weer bij.
En ik laat hem bij mij zijn.
Heel dichtbij.
Hij raakt me huid.
En ik schreeuw luid,
ik doe niks goed en wil hier weg,
er is maar 1 weg om me verdriet te laten verdwijnen
dat is de weg naar de dood !
ik snij me pols door en ja hoor heb me weg bereikt ik ben DOOD !
17;48 // Maandag // 23;o1;20o6
Reacties op dit gedicht
| kim_zegt**: | Woensdag, januari 25, 2006 03:35 |
| Maar die weg die je bereikt na je dood bent, moet je die dan met je dode lichaam nog gaan belopen op zoek naar de eindbestemming? Doe dat jezelf niet aan, lijkt mij doodvermoeiend. Keep on, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ^/MISS;VRDRIET | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||