Wees?
Je stond bij het graf,
je wende je blik maar heel even af.
Toen zag ik het verdriet in je ogen,
ik dacht er even aan om je tranen te drogen.
Maar ik deed het niet,
andere steun had je misschien ook niet.
Je krijgt de steun niet die je verdient,
het graf was misschien van familie of vriend.
Misschien had je geen vader of moeder meer,
en miste je ze keer op keer.
Ik zal nooit weten van wie het graf was,
maar als ik er achter kom,
zal ik er aan denken hoe jij was...
je wende je blik maar heel even af.
Toen zag ik het verdriet in je ogen,
ik dacht er even aan om je tranen te drogen.
Maar ik deed het niet,
andere steun had je misschien ook niet.
Je krijgt de steun niet die je verdient,
het graf was misschien van familie of vriend.
Misschien had je geen vader of moeder meer,
en miste je ze keer op keer.
Ik zal nooit weten van wie het graf was,
maar als ik er achter kom,
zal ik er aan denken hoe jij was...
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 25 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||