tot gisteren
dagen duren tot gisteren
uren tikken terug
trekken minuten mee
voorbij de trage seconden
de zon kruipt in de horizon
terwijl de maan haar lege troon reflecteert
de avond van de vorige dag
wordt de nieuwe gistermorgend
een vandaag ondenkbaar
een morgen onbestaand
vandaag laat je me vallen
morgen verlaat je me
dagen duren tot gisteren
wij tot altijd
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Tetraëder | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 25 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||