Jij lacht zon
laat duister verdwijnen
de deur gaat open
voor een poosje
Muziek verscheen
men las de noten
vingers streken
over toetsen van de vleugel
En een spel werd opgedragen
aan hen die er laatst bij waren
in klank zo zacht
die het golven van de zee
amper stoorden
Jij keek uit
na de einder
dat een streepje zonlicht droeg
de dag werd nog heerlijke
Toen ik jouw gezicht betasten
en zei
Zelfs als men niet ziet
kan men toch wat moois zien
| sunset: | Donderdag, januari 26, 2006 11:36 |
| Teder warm mooi. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
| Janette Scharenborg: | Donderdag, januari 26, 2006 10:21 |
| Tranen lopen langs mijn wangen bij het lezen van dit gedicht van jou. schitterend verwoord, dank je van de bodem van mijn hart. veel liefs Janette |
|
| ana (stacia): | Donderdag, januari 26, 2006 09:55 |
| *zuchtje* ... zo mooi ... liefs ana |
|
| Lifeless: | Donderdag, januari 26, 2006 08:36 |
| wow mooi zeg!! happy nationale gedichtendag :P moge de kracht van de pen voor altijd in je hart blijven! |
|
| remie: | Donderdag, januari 26, 2006 08:18 |
| prachtig deze liefdevolle woorden...liefs Remie | |
| Auteur: wijnand. | ||
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||