zachte klanken
wiegen me in slaap
zachtjes glijd ik weg
ik zie mijzelf
met een sjaal en ring
onbezorgd lachend
op weg
waar naartoe?
ik kijk naar beneden
mijn voeten volgen een pad
dat ze al eerder gevolgd hebben
nee nee nee
geluidloos vormen mijn lippen deze woorden van wanhoop
ik probeer mijzelf tegen te houden
daar ga ik
zorgeloos
lijkt het
duw de poort open en ga binnen
verslagen kijk ik mijzelf achterna
wetend wat zal gebeuren
ik ril
en word wakker
opgelucht
het was maar een droom
draai mij nog eens om
sluit de ogen
en zie zijn gezicht
verschrikt kom ik recht
was dat een deel van de droom?
nee
een traan welt op
niets van dit alles was een droom
wel
een vergeten herinnering
die bij het vallen van de nacht
weer tot leven komt
...