uitgeholde nerven
UITGEHOLDE NERVEN
donkere stipjes
vechten om een plaatsje
voor het iris van mijn ogen
als een blad met uitgeholde nerven
stort ik naar beneden
beroofd van mijn dwarrelend vermogen
een onbeduidend kiezeltje
in het meteloze grind
even grijs als alle anderen
ooit zal ik toch een blaadje worden
dartel drijvend op de wind
zelfs grijs kan van tint veranderen
Reacties op dit gedicht
| mamsiemomo: | Vrijdag, januari 27, 2006 15:46 |
| Hey, voor mij een nieuwe schrijver..... Heb wat gemist, merk ik.. Zal eens even wat van je teruglezen bij gelegenheid. Dit is mooi, heel mooi! Liefs, Mo | |
Over dit gedicht
| Auteur: Tetraëder | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 27 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||