In haar eigen gekeerd
Ik zag je lezen, keek af en toe op
handen krulden papieren
het leek
of je met gebaren sprak
Niks kon concentratie verbreken
de tekst boeide meer
vinger streek over nagel
en haalde een vuiltje weg
Samen zijn verdween
tussen jou en mij
een taal die amper
voorbij de mond kwam
Avond dooft het licht
nu woorden zijn gestorven
ik zag je lezen
zoeken naar taal
Die van ons beide was
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Vrijdag, januari 27, 2006 19:33 |
| Aangrijpende triestheid hierin, zo goed geschreven..... een huil in mijn hart door woorden verward in rakend goed geschreven.... Liefsliefs, switi lobi |
|
| Renate-td-: | Vrijdag, januari 27, 2006 19:23 |
| Zo tekenend geschreven weer.. schitterend. liefs, |
|
| Nemesis: | Vrijdag, januari 27, 2006 19:01 |
Hulde, het leest heerlijk en heeft mooie elementen van kracht vereenzelvigd. |
|
| Dirk Hermans: | Vrijdag, januari 27, 2006 18:27 |
| mooi neergezet groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 27 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||