Eenzaam en alleen,
zo voel ik me al een tijd,
een warme arm om me heen,
dat gevoel was ik kwijt.

Bang om je te verliezen,
door iemand anders zijn macht,
je hoeft echt nooit te kiezen,
dat word niet van je verwacht.

Door het toedoen van een ander,
heb ik nu een groots verdriet,
laat me niet alleen,
zonder jou red ik het niet.

Samen zullen we vechten,
dat doen we immers al 2,5 jaar,
wat wij samen hebben,
krijgt niemand uit elkaar.

Dit gedicht heb ik geschreven ongeveer 4 maanden terug omdat mijn partner tegen mij loog, 3 weken geleden heb ik een punt achter mijn relatie gezet, omdat het gewoon niet meer werkte...