Mijn naakte doek
Mijn naakte doek
Als ik een beeldhouwer zou zijn
zou ik mijn beeld in stukken slaan
en voor de brokken staan,
in de verte staren
leegte voelen
Dan zou ik schilder zijn
om liefde weer te geven
andermans leven
op mijn naakte doek
maar juist als dan de laatste streek
het einde leek
zou kort daarvoor
mijn schildersmes er dwars
doorheen worden gekrast
geen traan, het zal zo gaan
Dan schrijf ik weer
mijn verzen neer
van schoonheid,
nog en nog eens
ik dicht jou eeuwig
mooie vrouw
waar ben je nou
Het is al laat
zo laat
Reacties op dit gedicht
| remie: | Dinsdag, februari 21, 2006 10:35 |
| ai ai ai...liefs Remie | |
| spacekoe: | Zaterdag, februari 18, 2006 12:46 |
| wauw knap! | |
| Renate-td-: | Donderdag, februari 09, 2006 20:40 |
| Voor mij voelt dit teer, breekbaar... ontroerend. liefs, |
|
| switi lobi: | Donderdag, februari 09, 2006 18:33 |
| Met de kleuren uit mijn hart schilder ik van liefde houdt het schildersmes apart omdat ik die nooit bliefde met mijn beitelend gevoel houw ik zacht een wezen enkel met dit ene doel dat in haar staat te lezen 'Ik ben er wel en heel dichtbij, je hoeft je maar te richten in heel jouw schrijven over mij in eigen hartsgedichten'..... Dikke kus....Liefsliefs, switi lobi |
|
| Mathilde: | Donderdag, februari 09, 2006 16:01 |
| ontroerend, pijnlijk... zoals liefde is. liefs, mathilde |
|
| chocaatje: | Donderdag, februari 09, 2006 14:22 |
| Hier ben ik!!!Maar ja je hebt tniet tegen mij.Mooi geschreven.liefs mieke | |
| Sifra.K: | Donderdag, februari 09, 2006 13:49 |
| Het is nooit te laat. Enkel te vroeg. Liefs, Sifra |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Donderdag, februari 09, 2006 11:16 |
| radeloos, reddeloos, hopeloos zo voelt het voor mij... namasté, Anneke |
|
| ~MeLoDy~: | Donderdag, februari 09, 2006 09:40 |
| wow...mooi dit! gr. MeLoDy |
|
| vlokje: | Donderdag, februari 09, 2006 09:16 |
| Wat zonde om iets kapot te maken waar je zo je ziel in gelegd heb....Maar wel een schitterend gedicht!! liefs sylvia |
|
| vivika: | Donderdag, februari 09, 2006 08:57 |
| is een mooike...liefs | |
| ~~~eilahtan~~~: | Donderdag, februari 09, 2006 08:46 |
| mooi gedaan en als je blijft roepen en zeer zeker blijft schrijven hoort die mooie vrouw jou vast wel roepen liefs nathie |
|
| de nifter: | Donderdag, februari 09, 2006 08:23 |
| het scheppen en het vernietigen. de poetische daad der destructie. hmmm ja | |
| Rien de Heer: | Donderdag, februari 09, 2006 06:22 |
| Hier is het nog zo vroeg....zo vroeg... Groetjes, Rien. |
|
| L!@: | Donderdag, februari 09, 2006 05:38 |
| heel mooi verwoord..knuf,, | |
| erje: | Donderdag, februari 09, 2006 01:04 |
| vind dit een schoonheid van een gedicht, schilder en bedankt voor je waardevolle reactie op mijn gedicht,het geeft mij lucht en een lezer mogelijk troost. geroeten erje |
|
| Peter van Tiel: | Donderdag, februari 09, 2006 01:02 |
| Om nu je kunstwerken te vernielen gaat me iets te ver. Maar de reden daarvoor zal ik, op dit late uur, wel niet begrijpen. Of is kunst vernielen, kunst met een grote K, zoals hieronder wordt geschreven. Sorry, ik volg dit even niet. Je gedicht vind ik echter prachtig. Slaap lekker. Peter. |
|
| ana (stacia): | Donderdag, februari 09, 2006 00:50 |
| Een stevige knuffel van hieruit. Voor jou, je prachtig gedicht en alle gevoel dat je er in meegeeft. Veel liefs ana |
|
| Annemieke van der Ven: | Donderdag, februari 09, 2006 00:49 |
| Prachtig.. X Annemieke |
|
| mamsiemomo: | Donderdag, februari 09, 2006 00:36 |
| hmmmmmm moet er even over nadenken.... geen traan... nee, dat is niet goed. Als kunstenaar mag je je tranen laten gaan. Liefs, Mo | |
| Kuijlemans F.: | Donderdag, februari 09, 2006 00:19 |
| kunst met een lange sssst... om stil van te worden F. |
|
| wijnand.: | Donderdag, februari 09, 2006 00:16 |
| kunst met een grote K | |
Over dit gedicht
| Auteur: L.Bert |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 09 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||