Voor een vriend
(I.M moeder)
De laatste ademzucht vervloog
in een leegte die jij achterliet
kamer dat beslapen was
droeg de tranen
En ze was op weg naar rust
de handen gevouwen
het was of de vijver die water had
opeens droog stond
We zwegen met een traan
toen jij de aarde aanraakre
ze gleedt voor de wolk de zon
die 's morgens het laken van het bed
aanraakten
Reacties op dit gedicht
| mamsiemomo: | Donderdag, februari 09, 2006 21:55 |
| Met liefde geschreven.. Liefs, Mo | |
| switi lobi: | Donderdag, februari 09, 2006 19:34 |
| Dit is heel teer en mooi..... Kus....liefsliefs, switi lobi |
|
| Paul de Bruyn: | Donderdag, februari 09, 2006 18:39 |
| Wonderlijk. Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 09 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||