Oorlog
Mijn leven is verwelkt
Door ijzer en bloed
Mijn glimlach is ver te zoeken
Mijn vrijheid vernietigd
Ik loop over de weg van verdriet, van dood
Blijf zoeken naar de uitweg, naar het licht
Lichamen verstrengeld langs de weg
ze sneeuwen vanbinnen
ze hebben ogen die staren
zonder te kijken
Ik probeer ze te ontwijken
maar de weg naar het licht lijkt oneindig
en de lichamen blijven vervolgen
tot ik er zelf ook bij hoor
Door ijzer en bloed
Mijn glimlach is ver te zoeken
Mijn vrijheid vernietigd
Ik loop over de weg van verdriet, van dood
Blijf zoeken naar de uitweg, naar het licht
Lichamen verstrengeld langs de weg
ze sneeuwen vanbinnen
ze hebben ogen die staren
zonder te kijken
Ik probeer ze te ontwijken
maar de weg naar het licht lijkt oneindig
en de lichamen blijven vervolgen
tot ik er zelf ook bij hoor
Reacties op dit gedicht
| trealud: | Woensdag, maart 01, 2006 16:42 |
| super mooi geschreven | |
| DemolitionLovers___x: | Maandag, februari 13, 2006 14:27 |
| Aawh! =( Ubermooj.. Maar wel verdrietig. ='( |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Forever&Always | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 10 februari 2006 | ||
| Thema's: | ||